Kitobni o'qish: «Seçilmişlər»

SEVMƏK BELƏMİ OLUR?!

 
Deyirsən al boynuna, de ki, sevirəm səni,
Necə alım boynuma, mən səni sevmirəm ki.
Gəl dost kimi danışaq, halımı deyim sənə,
Sevmək beləmi olur, mən səni sevmirəm ki.
 
 
Ağlayıram, yaşımla yanağımda olursan,
Gülürəm, gülüşümlə dodağımda olursan.
Baxıram gah solumda, gah sağımda olursan,
Sevmək beləmi olur, mən səni sevmirəm ki.
 
 
Gecələr ay görsənir, ayda görürəm səni,
Aldığım hədiyyədə, payda görürəm səni,
Əyilirəm su içim, çayda görürəm səni,
Sevmək beləmi olur, mən səni sevmirəm ki.
 
 
Sənsiz düşüncələrim başımdan ötmür asan,
Yatsam yuxularımda, dursam xəyalımdasan.
Özüm də mat qalmışam, hər zaman yanımdasan,
Sevmək beləmi olur, mən səni sevmirəm ki.
 
 
Xəbərin yox, hopmuşam gəzirəm, qanındayam,
Ayrı gəzən cəsədim, ruhumla canındayam,
Bircə sözünə bəndəm çağırsan yanındayam,
Sevmək beləmi olur, mən səni sevmirəm ki.
 
 
Nədənsə sevinirəm mən səni şad görəndə,
Xoşum gəlmir adının yanında ad görəndə.
Qısqanclıqdan ölürəm, yanında yad görəndə,
Sevmək beləmi olur, mən səni sevmirəm ki.
 
 
Deyirsən Cığatelə de ki, sevirəm səni,
Sənə sevirəm desəm, itirəcəksən məni.
Ölüm-zülüm söylədim ürəyimdən keçəni,
Daha nə istəyirsən, mən səni sevmirəm ki?…
 

BU SEVGİNİN ADI NƏDİR BİLMİRƏM

 
Bu sevginin gözləri bir dənizdir,
Bu sevgimiz göylər kimi təmizdir.
Anam qədər, balam qədər əzizdir,
Bu sevginin adı nədir, bilmirəm?
 
 
Yaradanın yaratdığı gözəldir,
Sevda yeni, sevda yeri əzəldir.
Bir əsərdir, bir seirdir, qəzəldir,
Bu sevginin adı nədir, bilmirəm?
 
 
Yuxu gördüm, yuxum ərşə dağıldı,
Ağıllıyam, ağlım dəli ağıldı,
Bu sevgimiz oxunmamış nağıldı
Bu sevginin adı nədir, bilmirəm?
 
 
Fərqimiz çox, fərq içində fərqsizik,
Fərqimiz yox, fərd içində fərd bizik,
Bir anadan doğulmamış əkizik,
Bu sevginin adı nədir, bilmirəm?
 
 
Zamanın hökmüdür, vaxt sevgisidir,
Ilahi yazısı, baxt sevgisidir,
Qədərdir, qismətdir, Haqq sevgisidir.
Ay Cığatel, demə nədir bilmirəm
Bu sevginin adı nədir, bilmirəm?…
 

MƏN SAKİT SEVƏ BİLMİRƏM

 
Mənim sevgim dəhşət olur,
Mən sakit sevə bilmirəm.
Çalxalanır külli-aləm,
Mən sakit sevə bilmirəm.
 
 
Çağlayıram çaylar kimi,
Ağlayıram göylər kimi,
Çoxalıram saylar kimi,
Mən sakit sevə bilmirəm.
 
 
Açıb, soluram gül kimi,
Dənlənirəm sünbül kimi,
Oxuyuram bülbül kimi,
Mən sakit sevə bilmirəm.
 
 
Sevgi mənə zülüm olur,
Bir başım, bir əlim olur,
Sevgi mənə ölüm olur,
Mən sakit sevə bilmirəm.
 

SABAHI GÖZLƏYİRƏM

 
Bu sabahın gəlişi şah gəlişi kimidir,
Bu sabahın gəlişi şah «bəli»si kimidir.
Bu sabahın gəlişi Nuh gəmisi kimidir.
                                               Sabahı gözləyirəm.
 
 
Bu gecənin tufanı axşamdan tutub məni,
Bir sahildən dənizə, dəryaya atıb məni,
«Bəlkə» lərin, «kaş»ların içinə qatıb məni,
                                               Sabahı gözləyirəm.
 
 
Çarpışan xəyalların içində bir güman var,
Bu gümanın içində dəhşətli bir aman var.
Bir əsrə bərabər bir gecəlik zaman var.
                                               Sabahı gözləyirəm.
 
 
Ulduz da, ay da yatıb, bir saatdı, bir də mən,
Sükutun harayında boğur məni bir kəmən,
Yuxumun əvəzində nə verəcək görəsən,
                                               Sabahı gözləyirəm.
 
 
Dünyaya gətirdiyim nə qızdı, nə oğuldu,
Balam kimi şirindi, nə baldı, nə noğuldu,
Bu gecə ana oldum, yeni şeir doğuldu,
                                               «Sabahı gözləyirəm».
 

SƏNİ BİR ŞAİR SEVİR

 
Deyirlər acıqlısan, gülməklə yoxdur aran,
Kişi zəhmli olar, ölüncə sənlə varam,
Sevməyən özü bilər, a tünd xasiyyət oğlan,
                                               – Səni bir şair sevir.
 
 
Qayıtmır xəyalları müəmmalı səfərdən,
Sənə sarı boylanır bir keçilməz çəpərdən,
Yuxun fil qulağında, xəbərin yox xəbərdən,
                                               – Səni bir şair sevir.
 
 
Dağlar buluda yaxın, dağlarda çən olaydım,
Dönüb dumana, mehə-dağa həmdəm olaydım,
A bəxt gəzən bəxtəvər, yerinə mən olaydım,
                                               – Səni bir şair sevir.
 
 
Bu dünyada ayrıdı şairin fəlsəfəsi,
Milyonlara bərabər olur bir şair səsi,
Şairin işi zülüm, sevə bilmir hər kəsi,
                                               – Səni bir şair sevir.
 

SƏN YANIMDA YOXİKƏN

 
Mənə şirin yuxular diləyib yat deyirsən,
Yuxun çiçəkli olsun, sən gülə bat deyirsən,
Danışdıqca arabir mənə həyat deyirsən,
Gecəm, gündüzüm, yuxum elə sənsən həyatım,
Sən yanımda yoxikən söylə bəs necə yatım?..
 
 
Görən nəyimsən mənim, qohumumsan, yadımsan,
Dünyanın təamı çox, bir sən ağız dadımsan,
Mən bir könül quşuyam, sən mənim qanadımsan,
Uçmasam məkanıma ha yüyürüm, ha çatım,
Sən yanımda yoxikən söylə bəs necə yatım?..
 
 
Sənli duyğular çətin, sənli duyğular asan,
Sazlı-sözlü dünyamın içində bir dünyasan,
Bu gerçək həyatımda sən özün bir röyasan,
Bu röyamın içində hər yanı çapır atım,
Sən yanımda yoxikən, söylə bəs necə yatım?
 
 
Dönüm bir çiçək olum, ətirli qoxuma gəl,
Oyatma yatanları, anadil, oxuma gəl,
Ulduzdan, aydan soruş, dolan, gəz, yuxuma gəl,
Ciğateləm, ruhumu sənin ruhuna qatım,
Səni görmək eşqinə bəlkə uyuyum, yatım.
 

BİZİMKİDİR BU GECƏ

 
Açıb bahar gülləri, çəkilib qış da yatıb,
Anasının qoynuna girib, günəş də yatıb,
Ətraf sükut içində, ağacda quş da yatıb,
Görən olmaz, bir sən ol, bir mən olum gizlicə,
Əlini ver əlimə, bizimkidir bu gecə.
 
 
Dinib, danışmaq olmur, dayanmışıq nitqilal,
Aparıb ikimizi uzaqlara bir xəyal.
Ürəyim intizarda, gözlərində min sual,
Könlümdən keçənləri danışım bircə-bircə,
Əlini ver əlimə, bizimkidir bu gecə.
 
 
Qoşa çapsın atımız, kəhər də bizim olsun,
Gəl dolanaq oba, kənd, şəhər də bizim olsun,
Qoşa görsünlər bizi, səhər də bizim olsun,
Mən razıyam sevgilim, söylə görüm sən necə?
Əlini ver əlimə, bizimkidir bu gecə.
 

UNUTMAĞI UNUTDURDU BAXIŞIN

 
İstədim mən səni unudum, gülüm,
Unutmağı unutdurdu baxışın.
Silahlandı, hücum çəkdi qəflətən,
Zəif vücuduma ordu baxışın.
 
 
İstədim əl atım, əlim tutmadı,
İstədim söz deyim, dilim tutmadı,
Ayağım getmədi, belim tutmadı,
Bilmirəm, nə sehir, sirdi baxışın?
 
 
Elə yaralandım qanım göl oldu,
Süründüm, məkanım səhra-çöl oldu.
Dayanan mən oldum, gedən il oldu,
Yenə səfasını sürdü baxışın.
 

UNUTDUM SƏNİ

 
Bir zaman deyərdin qısqanma məni,
Qısqanclıqdan alışardım, yanardım.
Sənsiz keçirdiyim bircə anı mən,
Özümə qaranlıq zindan sanardım.
 
 
Qəlbimdə təlatüm, gözlərimdə yaş,
Sevgindən yoluna çələng hörərdim.
Nədənsə baxmazdın gözlərimə sən,
Bütün günahları məndə görərdin.
 
 
Sənin hüzurunda qürur bilməzdim,
Küsərdik, birinci mən barışardım.
Uşaq kimi sarılardım boynuna,
Çağladıqca çağlayardım, coşardım,
 
 
Beləcə ötərdi həftələr, aylar,
Mən bahar olardım, sən qış olardın.
Uçardın, gedərdin gülüstanımdan,
Mən çəmən olardım, sən quş olardın.
 
 
Mənimçün unutmaq ölmək kimiydi,
Bilmirəm neylədin, unutdum səni,
Daha qısqanmıram, daha gəzmirən,
İndi də deyirsən;– sevmirsən məni!..
 

KİŞİLƏR AĞLAMAZLAR…

 
Səni sevirəm deyib, sevgidən çağlayırdın,
Məndən aman diləyib, qəlbimi dağlayırdın,
Kişilər ağlamazlar, amma sən ağlayırdm…
Qurudub göz yaşını, ağlamağa qoymadım,
Mən ki, duymaz deyildim, səni necə duymadım?!
 
 
Üzünə baxmadıqca qırılırdı gümanın,
Səni sevmədiyimi bilmirdim necə danım,
Lərzəyə gətirirdi yeri-göyü amanın,
Sən elə ağladıqca sındı qolum-qanadım,
Mən ki, duymaz deyildim, səni necə duymadım?!
 
 
Bilmədin, bu sevgiyə yanıb, qarışan oldu,
Can deyən doğmaların halı pərişan oldu,
Ürəyini tutanda ürəyim şan-şan oldu,
Əyildi şax qürurum, yerə düşdü inadım,
Mən ki, duymaz deyildim, səni necə duymadım?!
 
 
Ötüşmürdü güzarın, elə ahu-zarıydı,
Sanki heç sevməmişdin, sevgin ilk-nübarıydı,
Mən görən gözlərində bir məsumluq varıydı,
Necə deyim saflığa, məsumluğa uymadım?
Mən ki, duymaz deyildim, səni necə duymadım?!
 
 
Deyirdin aman allah, heç belə sevməmişdim,
Nə oldu birdən-birə niyə belə dəyişdin?
Səni sənə anladıb, mənə nələr demişdim?…
Mən səndən qaça-qaça sənə elə bağlandım,
Mən ki, duymaz deyildim, səni necə duymadım?!
 
 
Ah, mənim yumşaqlığım başıma bəla oldu,
Haqqı sevən bəndələr eşqə mübtəla oldu,
Nə oldu Cığatelə, haqq oldu, əla oldu,
Sənə baxan gözümü zamanında oymadım,
Mən ki, duymaz deyildim, səni necə duymadım?!
 

SOL GÖZ

 
Nə sarı boylandı, nə yaxşı baxdı,
Üstəlik dedilər nə yaxşı baxtdı,
Sol gözün gözümə nə yaxşı baxdı,
Sən mənə baxanda sol gözünlə bax.
 
 
Dəyirmanda çaxmağın da fərqi var,
Yandırmağın, yaxmağın da fərqi var,
Sağdan, soldan baxmağın da fərqi var,
Sən mənə baxanda sol gözünlə bax.
 
 
Baxışlarım baxışının acıdır,
Baxışların baxışların tacıdır.
Gözlərindən sol gözün qıyğacıdır,
Sən mənə baxanda sol gözünlə bax.
 
 
Bağban olsan, çiçəklənər bağ əlnən,
Fərhad olsan, parçalanar dağ əlnən,
Versən allam salammı sağ əlnən,
Sən mənə baxanda sol gözünlə bax.
 
 
Çağır Cığateli, yolunda durum,
Bağla, saat olum qolunda, durum,
İşim ürəklədi-solunda durum,
Sən mənə baxanda sol gözünlə bax.
 

BU SEVGİ KÖNLÜMƏ XƏBƏRSİZ GƏLİB

 
El edib yaylağa köç, bilməmişəm,
Deyiblər gələn var qaç, bilməmişəm.
Hardan, necə gəlib, heç bilməmişəm,
Bu sevgi könlümə xəbərsiz gəlib.
 
 
O elə odlanıb, köz də salmayıb,
Danışıb, sevgidən söz də salmayıb.
Deyəsən kölgədi, iz də salmayıb,
Bu sevdi könlümə xəbərsiz gəlib.
 
 
Haçandan qəlbimə əkilib tumu,
Anlaya bilmirəm, məhəbbət bumu?
Yalandı, kim deyir kəsib yolumu,
Bu sevgi könlümə xəbərsiz gəlib.
 

HƏR GÜN BAXACAĞAM SƏNİN RƏSMİNƏ

 
Bir daha üzünü görməsəm belə,
Verdiyin rəsminlə danışacağam.
Mən də sənin kimi aldadıb məni,
Yalançı eşqimlə yaşayacağam.
 
 
Xəyal dənizində axıb gedəcəm,
Sahilə atacaq məni bir gəmi,
Səhraya dönəcək qumlu sahillər,
Nağıllar içində tapacam səni.
 
 
Hər gün baxacağam sənin rəsminə,
Sənli xəyallardan saray hörəcəm.
Sənin də pisliyin sənə qalacaq,
Hər gün o sarayda səni görəcəm.
 

YAXŞI Kİ, XƏYALLAR GÖZƏ GÖRÜNMÜR

 
Gecə sakit, ay işıqlı, mən dalğın,
Yalnız səni düşünürəm bu gecə.
Gah xəlvətcə görüşünə gəlirəm,
Gah fikrimdən daşınıram bu gecə.
 
 
Uşaq kimi kövrəlirəm arabir,
Gah yaxında, gah uzaqda olursan,
Gah yandırıb, gah üşüdürsən məni,
Gah ocaqda, gah sazaqda olursan.
 
 
Min günah, bir savab edən bu gecə,
Dünyanı bürüyür, özü bürünmür,
Məni asdırarlar dar ağacından,
Yaxşi ki, xəyallar gözə görünmür.
 

DARIXDIM

 
Yatağımda yuxum ərşə çəkildi,
Səhər-səhər sənin üçün darıxdım
Göründü gözümə nurlu surətin,
Telindəki dənin üçün darıxdım.
 
 
Xəyalımda baxışınla danışdım,
Enişinlə, yoxuşunla danışdım,
İsti yayın, sərt qışınla danışdım.
Duman gördüm, çənin üçün darıxdım.
 
 
Cığateləm, ahımdan dağ yarıldı,
Dağlar məndə dağı gördü, darıldı,
Ruhum sənin vücuduna sarıldı,
Səndə olan mənim üçün darıxdım.
 

SƏN HARDAN BİLƏSƏN?

 
Sən hardan biləsən mənim qədrimi,
Meyli meyxoşlara tuş olan yazıq.
Düşüb təsirinə meyin-məzənin,
Sərxoşlar əlində «xoş» olan yazıq.
 
 
Səni balıq deyib kim tora salıb,
Dənizdən çıxarıb, çuxura salıb,
Ürək süfrəsində yeri boş qalıb,
Tamsız dodaqlara «nuş» olan yazıq.
 
 
Mənə daş deyirsən, daş ağır olar,
Kədərdən süzülən yaş ağır olar,
Ağıl başda olar, baş ağır olar.
Huşsuzlar başında huş olan yazıq.
 
 
Cığatel halidir, deyildir naşı,
Dəmiri bəzəməz altunun qaşı,
Ortada cibləri, əvvəldə başı,
Axırda əlləri boş olan yazıq.
 

DEYƏ BİLMƏDİYİM SÖZ

 
Yataydım, sevdiyim, səni sevdiyim,
Bir yuxu olaydı, düz olmayaydı.
Üz-üzə, göz-gözə dayanıb sənə,
Deyə bilmədiyim söz olmayaydı.
 
 
Bir zaman obama, elimə alqış,
Deyən dillərimə gəlibdi qarğış,
Sənsiz keçirdiyim bir payız, bir qış
Sənə rast gəldiyim yaz olmayaydı.
 
 
Eşqim torpaqdadı, eşqin ucada,
Bir kitab acı var, bircə hecada,
İstər amiranə, istər «rica»da,
Dözmək çətin olur, «döz» olmayaydı.
 
 
Söylə Cığatelə nədir günahım?
Neynəyim açılmır sənsiz sabahım.
Mən nökər olaydım, sən mənim şahım,
Sənlə keçən ömrüm az olmayaydı.
 

BAŞIMIN AĞIL YERİ

 
Səni gördüyüm gündən
Ağlım çıxıb başımdan,
Gözüm yollarda qalıb,
Bir xəbər yox huşumdan.
 
 
Ayağım gedir hara,
Ha baxıram, görmürəm,
Çıxmışam buludlara,
Yerə düşə bilmirəm.
 
 
Dəyişik düşüb gecəm
Yanılmışam günəşi,
Mən dünyaya doğmayam,
Bu dünya mənə naşı.
 
 
Nə zamandı boş qalıb,
Başımın ağıl yeri,
Ürəyim sənin olsun,
Ağlımı qaytar geri.
 

DEYİM HARDA GÖRÜŞƏK

 
Görüş yerimizi heç kimə demə,
Xəlvətcə gəl, deyim harda görüşək.
Gül üstündə şehə dönək, arabir,
Buxarlanaq, buludlarda görüşək.
 
 
Nura dönək al şəfəqə bələnək,
Sevənlərin sevgisinə çilənək,
Göydən yerə damla-damla ələnək,
Çaya düşək, saf sularda görüşək.
 
 
Kim görübdü məhəbbətdə mürvəti,
Yandırmaqdır, ağdatmaqdır adəti,
Yaxsın bizi bir vüsalın həsrəti,
Çəkdiyimiz intizarda görüşək.
 
 
Yerin qulağı var, yerdə səs olar,
Bir də təkdi, on üç kimi nəs olar,
İkimizə bir ağ köynək bəs olar,
Cığateləm, gəl məzarda görüşək.
 

ÖMRÜM-GÜNÜM

 
Ay oğrun-oğrun baxan,
Məni yandırıb yaxan,
Sən ki, bəxtimə çıxan,
Günsən, ay ömrüm-günüm.
Gördüm, vuruldum sənə,
Gözəl gülüm, gülsənə,
Bu qədər doğma mənə,
Kimsən, ay ömrüm-günüm?…
 
 
Gündüz günəş növrağım,
Gecə nurlu çırağım,
Bir tərpədib dodağın,
Dinsən, ay ömrüm-günüm.
 
 
Sənsən kamanım, neyim,
Sənə necə sev deyim?
Dünyada tək sevdiyim,
Sənsən ay ömrüm-günüm.
 

BİRCƏ MƏNƏ YOX DEMƏ

 
Bu dağların ceyranı,
Sənin kimi yar hanı?
Olum dilin qurbanı,
Bircə mənə yox demə.
 
 
Danışdır, güldür məni,
Ay ömrümün gülşəni.
İstəsən öldür məni.
Bircə mənə yox demə.
 
 
Gözlərimə baxan yar,
Ürəyimi yaxan yar,
Ay evimi yıxan yar,
Bircə mənə yox demə.
 
 
Zirvələrdə qar necə?
Bağçalarda bar necə?
Necə deyim, yar necə?
Bircə mənə yox demə.
 

BAXMALI GÖZDÜ

 
Gözümü gözündən çəkə bilmirəm,
Neyləyim, gözlərin baxmalı gözdü.
Mənbəyi səndədi, mənsəbi məndə,
Süzülüb könlümə axmalı gözdü.
 
 
Təbəssümün həzin, gülüşün həzin,
Ölümü-dirimi çəkir tərəzin.
Mehriban düşməndi, xoşdu qərəzin,
Yıx evim, halalın, yıxmalı gözdü.
 
 
Ürək duyduğunu gözə göz deyər,
Dil aldada bilər, düzü göz deyər.
Baxmalı gözlərə baxmasan əgər,
Cığatel, gözlərin çıxmalı gözdü.
 

PAYIZDA AÇAN ÇİÇƏYİM

 
Sən mənim ömrümə bahar gətirdin,
Ey mənim payızda açan çiçəyim.
Qəlbimi isidən günəşim oldun,
Ömrümə şölələr saçan çiçəyim.
 
 
Sanki yerə endi göydən mələklər,
Əlçatmaz arzular, zərif diləklər.
Ətrini əlimdən alır küləklər,
Mən səni qoxlayım haçan, çiçəyim?
 
 
Gələndə baxmadın payıza, qışa,
Ürəkdə atəşə, gözdə yağışa,
Yaşa, Cığatelin ruhunda yaşa,
Əbədi könlümə köçən çiçəyim.
 

MƏNİ

 
Mən sənə yar dedim, eşqin naminə,
Demədim ki, qılınc götür “yar” məni.
Dünya cənnət, min neməti var ikən
Qəm-kədərlə çulğalayıb sar məni.
 
 
Sığındım sevginə ay eşqi fəna
Dedim səyyah olaq, çıxaq seyrana.
Demədim qayıq tək atıb ümmana
Fırtına içində "üzüb" yor məni.
 
 
Aldanıb, baxışın gözünmü dönüb?!
Üzümə baxmaqdan üzünmü dönüb?!
Düşünmə vaxt ötüb, alovun sönüb,
Közün canımdadır, yaxır qor məni.
 
 
Çıxdım səhralara dağıdam dərdi,
İlana yem olam, unudam dərdi.
Söylədi: – ey aşiq, eşqin zəhərdi
Çalmadı nə gürzə, nə şahmar məni.
 

ÖLƏNƏ KİMİ

 
Gözümü yollardan çəkən deyiləm,
Səni gözləyəcəm gələnə kimi.
İnan ki, gülməyi unudacağam,
Sən mənim üzümə gülənə kimi.
 
 
Aldın əllərimdən, aldın dözümü,
Özgədən soruram indi özümü,
Kiriyən deyiləm, ağlar gözümü,
Özün öz əlinlə silənə kimi.
 
 
Xəyalın ruhumdan, adın dilimdən,
Düşməz, çəkilsəm də dara zülümnən.
Özgə nə gələr ki, mənim əlimdən,
Səni sevəcəyəm ölənə kimi.
 

SEVGİ QARĞIŞI

 
Ağlına gəlməyən kəsi sevəsən,
Əyə qürurunu, sındıra səni,
Gözləri gözünün oxşarı ola,
Girə ürəyinə qandıra səni.
 
 
Keçə bilməyəsən, özü mərd ola,
Sevgin sevgim kimi sənə dərd ola,
İsti yatağına soyuq qor dola,
Üşüdə atəşin dondura səni.
 
 
Çaşıb unudasan qohumu, yadı,
Qala damağında vüsalın dadı,
Gözə görünməyə sinənin odu,
Ağzından çıxan ah yandıra səni.
 
 
Əsə Cığateltək dodağın, dilin,
Əlinin içində yetməyə əlin.
Mələk simasında gələ sevgilin,
Əzrail hökmündə dindirə səni.
 

ZÜLM ELƏMƏ

Nigarın dilindən Zaur üçün

 
Zaman dönür, il dolanır, yaş keçir,
A sevdiyim sənsiz yayım qış keçir.
Uyma yada, yadnan ömür boş keçir,
Rəhmin gəlsin səni sevən dilbərə.
 
 
Zülflərini xəzan yeli darayır.
Ayrılanlar ayrılıqdan qarıyır.
Umu, küsü məhəbbətmi qoruyur?
Rəhmin gəlsin səni sevən dilbərə.
 
 
Zülm eləmə aşiqinə bu qədər,
Ahı dağı, qayaları tərpədər
Unudarsan itər gedər dərbədər,
Rəhmin gəlsin səni sevən dilbərə.
 

BİXƏBƏR

 
Ayrılmazdıq, sevə-sevə ayrıldıq,
Nədənindən, niyəsindən bixəbər.
Körpə idi, böyümədi bu sevgi,
Anasından, dayəsindən bixəbər.
 
 
Mənim kimi heç çəkmədi səfasın,
Öldürdülər, qurmadılar bir yasın,
Perik düşdü, uçurdular yuvasın,
Ürək adlı sayəsindən bixəbər.
 
 
Körpü deyil, bu yol bircə qarışdı,
Bir qarışda həsrət-vüsal yarışdı,
Görünmədən kölgələrə qarışdı,
Cığatelin qayəsindən bixəbər.
 

SEVMƏSƏN HARDAN BİLƏSƏN

 
Ağlamaq nə, gülmək nədi,
Gözlə könül dəlmək nədi.
Diri-diri ölmək nədi,
Sevməsən hardan biləsən.
 
 
Gəncləşib – yaşa dolmağı,
Sən yoxikən var olmağı,
Kəbəyə zəvvar olmağı,
Sevməsən hardan biləsən.
 
 
Sərsəri yatıb-oyanmaq,
Sevinib, qəmə boyanmaq,
Ayda donub, gündə yanmaq
Sevməsən hardan biləsən.
 

SÖZ BİŞİRMİŞƏM

 
Sevgimin yasına gəlin dostlarım,
Hərəniz bir damla göz yaşı verin,
Ürəyimdə basdırmışam eşqimi,
Qəlbimə yerləşən baş daşı verin.
 
 
Ona rəhmət, mənə səbr diləyin,
Tutun əllərimdən aparın məni.
Uşaq kimi yayındırın fikrimi,
Bacarsaz özümdən qoparın məni.
 
 
Danışın Əslidən-Kərəmdən deyin,
Atın eşq oduna yandırın məni,
Deyin belə olur əbədi sevgi,
Yalandan, gərçəkdən qandırın məni.
 
 
Sevgimin yasına gəlin dostlarım,
Ehsan paylayıram söz bişirmişəm.
Soyumur, hər zaman yeyiləsidir,
Bağrımın başında köz bişirmişəm.
 

DEYİRSƏN

 
Deyirsən:– oxuyuram,
Ürəyindən keçəni,
Bircə kəlmə bəs edər,
Sənə söyləyim səni.
 
 
Hər şeydən danışırıq
Gözüm üzündə yenə,
Eşitmək istədiyim,
Sözü demirsən mənə.
 
 
Dərdim sənə dərd olur,
Xəbərin yox dərdimdən,
Deyirsən ölsən-ölləm,
– Mən ölürəm dərdindən.
 

GÜNAH

 
Göz başa bəladır, görəcəkləri,
Görməmək bir günah, görmək bir günah,
Çıxarıb könlünü könlün sevənə,
Verməmək bir günah, vermək bir günah.
 
 
Gəzib dolandıqca çəməni, çölü,
Oxuyan görəndə sarı bülbülü.
Çiçəkli bağçadan ətirli gülü,
Dərməmək bir günah, dərmək bir günah.
 
 
Cığatel çox çəkib yar cəfasını,
Amma itirməyib öz vəfasını,
Beşgünlük, dünyada eşq səfasını,
Sürməmək bir günah, sürmək bir günah.
 

İLAHİ SÖZ

 
Surətini xəyalımda qurduğum
Pünhan eşqim indi çıxıb qarşıma.
İllər ötüb, yaşlanmışam, gec gəlib,
Boylanmayıb, baxmayıbdı yaşıma.
 
 
Başıma qar, könlümə köz ələyib,
Yandırıb köz ürəyimə söz salıb.
Deyə bilmədiyim bu ilahi söz,
Dilimin ucundan asılı qalıb.
 

MƏNİM ÜRƏYİMDƏSƏN

 
Deyirlər deyirmişsən, “itirmişəm özümü,
Qarışıb xəyallarım, yanılmışam sözümü,
Gəzə-gəzə yollardan çəkəmmirəm gözümü”,
– Deməzsən ki, heç kimə yerini sənə desəm,
Axtarma ömrüm-günüm, mənim ürəyimdəsən.
 
 
Əlçatmaz zirvələrə çıxmaq olmayır asan.
Allah səni qorusun zirvədə gəzən insan,
Təbiətdə bahardı, bir gözəl yaylaqdasan,
Bürüyüb ətrafını lalə, nərgiz, yasəmən,
Axtarma ömrüm-günüm, mənim ürəyimdəsən.
 
 
Çıxmısan dağ başına, udduğun dağ havası,
Sığın, üşütməz səni, dağda qartal yuvası,
Sənin bir günahın yox, sevda şair sevdası,
Acıyıram halına, əcəb işə düşmüsən,
Axtarma ömrüm-günüm, mənim ürəyimdəsən.
 
 
Elə baxdım gözünə, gözlərimə süzüldün,
Elə baxdım üzünə, istəmədən üzüldün.
Cığatel qələmindən misralara düzüldün,
Daha sənə ölüm yox, bəh, bəh, bəh, cənnətdəsən,
Axtarma ömrüm-günüm, mənim ürəyimdəsən.
 

SEVMİRƏM DEYƏ-DEYƏ

 
Necə şirin olurmuş insana sevdiyi yar,
Mən sənə yar deyirəm, sən mənə dost, vəfadar,
Araşdıra bilmirəm, bildiyim bircə şey var,
Ağlımı, ürəyimi, bir baxışla alırsan,
Sevmirəm deyə-deyə, qeydimə çox qalırsan.
 
 
Cığateləm, adıma könülduyan deyirsən,
Yanından ayrılanda getmə, dayan deyirsən,
Ağzımı açar-açmaz sən mənə can deyirsən,
Alıb küskün könlümü göylərə ucalırsan,
Sevmirəm deyə-deyə, qeydimə çox qalırsan.
 

BU QARA QIZLA NECƏSƏN?…

 
Səhər-səhər sevgili yar,
Bir gözəl sözlə necəsən?…
Almayanaq, büllur buxaq,
Bir qara qızla necəsən?!
 
 
Xub qəmzəsi, nazı ola,
Bu qızdan Haqq razı ola,
Sinəsində sazı ola,
Bir telli sazla, necəsən?
 
 
Sevgidən çələng toxuya,
Ətrini gültək qoxuya,
Saz danışa, qız oxuya,
Bir xoş avazla necəsən?
 
 
Təbiətdə fəsil haça,
Durna iki səmtə uça,
Qar üstündə çiçək aça,
Qış günü yazla necəsən?…
 
 
Dəli təbi daşanda sel,
Bir qayadı tərpətməz yel,
Odla oynayır Cığatel,
Atəşlə, közlə necəsən?…
Bu qara qızla, necəsən?…
 

QARA QIZ

Bu qara qızla necəsən? – şeirinin cavabı

 
Səhər-səhər şirin sözlə,
Başa bəlasan qara qız.
Kim ixtiyar verib məni,
Oda salasan, qara qız?
 
 
Çəkmək olmayır nazını,
Kim dinləməz avazını?
Olmazmı telli sazını,
Sonra çalasan qara qız.
 
 
Kim doyar eşq səfasından?
Yarın şirin nəvasından.
İlan çıxar yuvasından,
Dilin bulasan qara qız.
 
 
Dinlədikcə aram-aram,
Əhvalından xəbərdaram,
Aşıqlıq peşə, qorxuram,
Aşiq olasan, qara qız.
 

SƏN OLASAN, BİR SEVDİYİN YAR OLA

 
Danışanda yarına can deyəsən,
Sən zamana, vaxta dayan deyəsən,
Meyvələrə sevgi qatıb yeyəsən,
Bağban gedə, bağça ola, bar-ola,
Sən olasan, bir sevdiyin yar ola.
 
 
Sevgi qədim, günah savab, eşq təzə,
Yarı şirin, yarı meyxoş, baməzə.
Oturasan qabaq-qənşər, üz-üzə
Dinməyəsən baxışlarda sirr ola,
Sən olasan, bir sevdiyin yar ola.
 
 
Geyinəsən al, qumaşdan, xaradan,
Sarılarsan, su keçməyə aradan.
Keçə günahından böyük Yaradan,
Ay Cığatel, görüş yerin Pir ola,
Sən olasan, bir sevdiyin yar ola.
 

DÜŞÜBDÜ

 
Cümlə-canım bir atəşə bələnib,
Yayda mənim könlümə qar düşübdü.
Gizli-gizli pünhan-pünhan çəkirəm,
Ürəyimə bir ahu-zar düşübdü.
 
 
Tut üstündə xana qurub barama,
İpək görüb, baxan yoxdu xarama.
Təbib neylər görünməyən yarama,
Xəstə, naxoş könlümə nar düşübdü.
 
 
Bu xəstəlik şəhanədi, şəhanə,
Deyilməmiş nə qaldı ki, daha nə,
Nar da, qar da bəhanədi, bəhanə.
Cığatelin könlünə yar düşübdü.
 

DÜŞMÜŞƏM

 
Pərvanətək dolanmışam, bir oda,
Dağdan enib dona-dona düşmüşəm.
Nə dəliydim, nə cahildim, nə nadan,
Düşdüyümə qana-qana düşmüşəm.
 
 
Qoşulmuşam bir daşqının selinə,
Aldanmışam bir çəmənin gülünə,
Lənət oxumuşam şeytan felinə,
Yaradanı ana-ana düşmüşəm.
 
 
Koroğluydum, oğuluydum Alıya,
Sığınmazdım hər qəsirə, qalaya,
Hörülməzdim hər həsirə, xalıya,
İlmə-ilmə, xana-xana düşmüşəm.
 
 
Səhralarda sovrulmuşam qum kimi,
İlğımlarda qovrulmuşam tum kimi,
Cığateləm, ərimişəm mum kimi,
Düzələndə şana-şana düzmüşəm.
 

YOXDU-YOX

 
Könlüm quşu perik düşdü yuvadan,
Sığınmağa bir məkanı yoxdu, yox.
Zalım ovçu qanadından oxladı,
Bu ovçunun din-imam yoxdu, yox.
 
 
Yaraları dayanmadan qan verir,
Hökmdarı qətlinə fərman verir,
Ölsə canı qurtarardı can verir,
Sağalmağa bir gümanı yoxdu, yox.
 
 
Uçma dedi, bir zamanlar yiyəsi,
Günahkardı, haqqa yetmir duası,
Bir ürəkdə, bir əldədi şəfası,
Binəvanın öz loğmanı yoxdu, yox.
 
 
Sərvəti qəm, gündən-günə varlanır,
Cığateli bu vara kim qısqanır?
Ömrü-günü dünya kimi fırlanır,
Dayanmağa vaxt, zamanı yoxdu, yox.
 

BU BAXIŞ

 
Gözlərinin alovunda gor oldum,
Aman oldu, nə ah oldu bu baxış.
Ovsunladı, sardı şair ruhumu,
Savab oldu, günah oldu bu baxış.
 
 
Anlamadım, bu ilmədi, naxışdı,
Əlçatmayan bir zirvədi, yoxuşdu.
Bulud oldu, şimşək kimi çaxışdı,
Asimandan nigah oldu bu baxış.
 
 
Çəmən çiçəklədi, tikan gül açdı,
Ruhum təzələndi, ürək dil açdı.
Dəryada dolandı, aya yol açdı,
Qəvvas oldu, səyyah oldu bu baxış.
 
 
Göz oxladı, qəlb deşildi, qan oldu,
Günəş doğdu, gecə düşdü dan oldu,
Gahdan vüsal, gah hərdən hicran oldu,
Axşam oldu, sabah oldu bu baxış.
 
 
Cığateləm, ərşim-əlam Tanrıdı,
Yaradanım, atam-anam Tanrıdı,
Canı verən, canı alan Tanrıdı,
Aldı canım, Allah oldu bu baxış.
 

ŞAİR KİMİ ƏHLİKEFDİ MƏHƏBBƏT

 
Məhəbbətin yaşımı var, nə deyim,
Qara gözü, qaşımı var, nə deyim,
Yazı, yayı, qışımı var, nə deyim,
Şair kimi əhlikefdi məhəbbət.
 
 
Bilmək olmur harayı nə, ünü nə,
Solu-sağı, arxası nə, önü nə,
Axşamı nə, gündüzü nə, günü nə,
Şair kimi əhlikefdi məhəbbət.
 
 
Ulduz kimi gah gizlənir, gah baxır,
Şimşək olur, gah dayanır, gah çaxır,
Günəş kimi gah yaxılır, gah yaxır.
Şair kimi əhlikefdi məhəbbət.
 
 
Nə şirindi, nə acıdı, yeyillər,
Nə günahdı, nə savabdı, yüyüllər.
Cığatelin xəbəri yox deyillər,
Şair kimi əhlikefdi məhəbbət.
 

SƏNDƏN AYRI YAR SEVMƏDİM

 
Eşqin məni çəkir dedim,
Hər nə dedin, şükür dedim,
Zəhər verdin, bal tək yedim,
Kasıb oldum, var sevmədim,
Səndən ayrı yar sevmədim.
 
 
Güllərdən çələng toxudum,
Bülbüllər kimi oxudum,
Gülü sevdim, gül qoxudum,
Gül üstünə xar sevmədim,
Səndən ayrı yar sevmədim.
 
 
Sinəmdə bir ocaq çatdın,
Mən yatmışdım, sən oyatdın,
Gör necə günaha batdın,
Susuz yandım, qar sevmədim,
Səndən ayrı yar sevmədim.
 
 
Dənə dolar sarı sünbül,
Yaz eşqiylə açılar gül.
Nar istəyər xəstə könül,
Xəstə oldum, nar sevmədim,
Səndən ayrı yar sevmədim.
 

BAĞIŞLAMARAM

 
Dağdan yuvarlayıb, endirdin düzə,
Necə baxacaqsan mənlə göz-gözə,
Könlümə ox atdın, köksümə nizə,
Mənsə səni daşla da daşlamaram,
O nifrət ki, o da məndən qopubdur,
Onu da mən sənə bağışlamaram.
 
 
– Dəyirmandı, nələr görür can evi,
– Şaxtalar sərt, görünməsə mənsəbi,
– Əgər olsan ocaqlı ev sahibi,
Üşüsəm də, komanda qışlamaram,
O nifrət ki, o da məndən qopubdur,
Onu da mən sənə bağışlamaram.
 
 
Həyat məni məngənədə sıxsa da,
Dönüb gözüm yollarına baxsa da,
Eşqin dəli şimşək olub çaxsa da,
Bulud olsam, gözümü yaşlamaram,
O nifrət ki, o da məndən qopubdur,
Onu da mən sənə bağışlamaram.
 

OLMUR

 
Sevgi gəzən, nə çıxıbsan seyrana,
Sevgini hər yerdə axtarmaq olmur.
Bu elə savaşdı, əbəs qorunma,
Sevgi gülləsindən qurtarmaq olmur.
 
 
Hopdu qana, ruhumuzda gəzişdi,
Kimə adət, kimisinə vərdişdi,
Düşdüsə, qəlbinə əbədi düşdü,
Onu ürəyindən qoparmaq olmur.
 
 
Qeyibdən gələndi, huridi sevgi,
Sevən könüllərin Piridi sevgi.
Haçan Cığateli bürüdü sevgi,
Onu bu dünyaya qaytarmaq olmur.
 

GÖZ YAŞIM AXDI DƏNİZƏ

 
Heç bilmirəm əğyar məndən,
Gedib yara nə qandırdı?!
– Dəli həsrət qovdu məni,
Dağı-daşı dolandırdı.
 
 
Çıxdım dağa, endim düzə,
Yollara qəm düzə-düzə
Göz yaşım axdı dənizə,
Dəryaları bulandırdı.
 
 
Cıgateli dərdə saldı,
Dincliyimi əldən aldı,
Sevincimə layla çaldı,
Yatmış gəmi oyandırdı
 

BU SEVGİMİZ NAĞILLARA BƏNZƏDİ

 
Bu sevginin ömrü yaman az oldu,
Bənövşə tək cəmi bircə yaz oldu,
Yol uzandı dərə, təpə duz oldu,
Bu sevgimiz nağıllara bənzədi.
 
 
Məlikməmməd düşdü qardaş felinə,
Fürsət keçdi qara divin əlinə,
Ağ qoç atdı qara qoçun belinə
Bu sevgimiz nağıllara bənzədi.
 
 
Göydə alma üç olmadı, beş oldu,
Alma yerə töküləndə qış oldu,
Gözəl gəlin şanapipik quş oldu,
Bu sevgimiz nağıllara bənzədi.
 
 
Yalan oldu, min bir gecə, Şəhrizad,
Dərə keçdi, dağ dolaşdı dilboz at,
Alaçıqda qurulmadı toy-büsat,
Bu sevgimiz nağıllara bənzədi.
 
 
Bu sevginin Allahı var, Piri yox,
Bu sevginin sehiri var, sirri yox,
Deyəcəklər: – «biri vardı, biri yox»,
Bu sevgimiz nağıllara bənzədi.
 

SƏN MƏNƏ UNUTMAQ ÖYRƏT

 
Əvvəlcə sən mənə sevmək öyrətdin,
Öyrətmək bilirsən, unutmaq öyrət.
Mən səni unuda bilmirəm axı,
Sevdiyim, sən mənə unutmaq öyrət.
 
 
Nə gözəl gülürsən, gülməyə nə var,
Bu dərdin əlacın bilməyə nə var,
Ölmək asan işdi, ölməyə nə var,
Sevdiyim, sən mənə unutmaq öyrət.
 
 
Sən mənə əlçatmaz göyün qurşağı,
Mən sənə anasız ana uşağı,
Unudan deyiləm bu yaxşılığı,
Sevdiyim, sən mənə unutmaq öyrət.
 

UNUT DEYƏN SƏNMİSƏN?!

 
Əhlihalam, mən sözü sözə qarışdırmıram,
Dediyin “unut” sözün tapıb, araşdırmıram,
Unudulmağı sənə qıyıb, yaraşdırmıram,
Körpəcə uşaq kimi inanardım nə desən,
İnanmıram gözümə, unut deyən sənmisən?!
 
 
Zirvələrdən danışıb, dağda qardan deyirdin,
Bağbanam deyib mənə, bağça, bardan deyirdin.
Sədaqətdən, imandan, düz ilqardan deyirdin.
Körpəcə uşaq kimi inanardım nə desən,
İnanmıram gözümə, unut deyən sənmisən?!
 
 
Sevginin də bəxti var, qədər olur, sevdiyim,
Yetməyəndə ayrılıq, kədər olur, sevdiyim,
Unudulmaq ölümdən betər olur, sevdiyim,
Körpəcə uşaq kimi inanardım nə desən,
İnanmıram gözümə, unut deyən sənmisən?!
 

GÜNAHKARAM MƏN

 
Başımın üstündə bir Allahım var,
Bir eşqim, bir sevgim, min bir ahım var.
Mənim də dünyada bir günahım var
– Bu günah salıbdır saçlarıma dən,
Sevmək günahdırsa, günahkaram mən.
 
 
Duyğudu, xəyaldı, sözdü şahidim,
Ürəkdi, könüldü, gözdü şahidim.
Nə gördü, gördüyün yazdı şahidim,
Kim azad edəcək məni məhbəsdən?!
– Sevmək günahdırsa günahkaram mən.
 
 
Bu, ürəkdə qövr eləyən qan deyil
Bu, Allaha bir əmanət can deyil
Ruzi deyil, təam deyil, nan deyil
Ruhun qidasıdır sevgi əzəldən,
Sevmək günahdırsa günahkaram mən.
 
 
Günahkar olmağı məndən öyrənin,
Dağları sevməyi çəndən öyrənin.
Mənimtək sevinci qəmdən öyrənin
Neynim Cıgateli qınayın hərdən,
Sevmək günahdırsa günahkaram mən.
 

GÜNAHSIZ GÜNAH

 
Dinməyib, ayrıldıq, dünəndən bəri,
Fikrini başımdan atmamışam mən.
Elə bil qor dolub buz yatağıma,
Gecəni sübhədək yatmamışam mən.
 
 
Üzümü yandırıb gözümün nəmi,
Ahım kül edəcək külli-aləmi,
Günahsız günaha batdığım kimi,
Ömrümdə günaha batmamışam mən.
 
 
Keçib xəyalımdan min ümid, güman,
Qəlbimdə təlatüm, dilimdə aman,
Sənin vüsalına qoymayıb hicran,
Yatıb, yuxumda da çatmamışam mən.
 

ƏMANƏT

 
Məndə bir əmanət qoyub gedibsən,
Sevdiyim, gəl apar imkanın varsa.
İnsan əmanətin heç aramazmı?
Sevdiyim, gəl apar imkanın varsa.
 
 
Nə sevinc yüküdü, nə qəm yüküdü,
Nə duman yüküdü, nə çən yüküdü,
Daşıya bilmirəm bu “sən” yüküdü,
Sevdiyim, gəl apar imkanın varsa.
 
 
Saldın Cığateli amana aha,
Daha gümanı yox nurlu sabaha
Batmayaq gəl nə sən, nə mən günaha,
Sevdiyim, gəl apar imkanın varsa.
 

BİLİRSƏNMİ?!

 
Bilirsənmi, can üstəyəm sevdiyim,
Qəlbimi aparıb gedəndən bəri,
Çöllərin Məcnunu, Leylisi mənəm,
Sən məni divanə edəndən bəri.
 
 
Sonsuz dəryalarda tənha adayam,
Özüm özüm boyda dərdi qadayam,
Elə bil bir qanlı çarpışmadayam,
Xəyalın ruhumu didəndən bəri.
 
 
Çiçəkli baharım sərt qışa dönüb,
Sevdiyim, ürəyin nə daşa dönüb,
Gördüyüm xoş günlər qan-yaşa dönüb,
İndi axıb gəlir didəmnən bəri.
 

SEVƏNLƏRİ AYIRMAYIN, AMANDI

 
Ey övladı sevən ata-analar.
Sevənləri ayırmayın amandı.
Dadmısızsa məhəbbətin dadını,
Sevənləri ayırmayın, amandı.
 
 
Göz gözdü, qaş qaşdı, ürək ürəkdi,
Yaranmış içində bir varlıq təkdi,
Oğluna, qızına yarı göyçəkdi,
Sevənləri ayırmayın, amandı.
 
 
Xoşbəxtlik bahalı araba deyil,
Xoşbəxtlik cehizdə, xarada deyil,
Xoşbəxtlik dənizdə, dəryada deyil,
Sevənləri ayırmayın, amandı.
 
 
Qızların cehizi qız, məhəbbəti,
Oğlanın cehizi öz məhəbbəti,
Xoş niyyət, şirin dil, söz məhəbbəti.
Sevənləri ayırmayın, amandı.
 
 
Fironu qızılda dəfn elədilər,
Leylini Salama kəbn elədilər,
Məcnunu Leylisiz məhv elədilər,
Sevənləri ayırmayın, amandı.
 
 
Bəlkə heç bilmirsiz məhəbbət nədi,
Sevənə xaniman, var-dövlət nədi,
Sizə qurban olum, bu adət nədi?
Sevənləri ayırmayın, amandı.
 
 
Olarmı yaşamaq xoş vüsal dəmin,
Ruhu naməhrəmin, cismi məhrəmin,
Günahı ağırdı bu qədər gəncin,
Sevənləri ayırmayın, amandı.
 
 
Sürmə gözün, ürbənd üzün aşiqi,
Can on beşin, ömür yüzün aşiqi,
Cığatel də sazın, sözün aşiqi.
Sevənləri ayırmayın, amandı.
 

ÖZÜMÜ İTİRDİM SƏNİ TAPANDA

 
Mənim bu çıxası gözüm hardaydı,
– O capqın gözlərin məni çapanda?!.
Düşüb axtarıram, gördüm deyən yox,
Özümü itirdim səni tapanda.
 
 
Nə ağlım ağıldı, nə başım başdı,
Qıvrılıb-qıvrılıb sürünürəm mən,
Bircə bilirəm ki, sən gedən yolda,
Nədənsə lap tez-tez görünürəm mən.
 
 
Mən səni görəndən hər şey dəyişib,
Günəşdən qar yağır, buluddan atəş.
Mən də dəyişəydim, gəlib keçəydin,
Sənin yollarında daş olaydım, daş.
 
 
Yaxşı ki, qədrimi bilə bilmədin,
Allahmı, bəndəmi tutdu gözünü?!.
Yaxşı ki, sən məni itirdin elə,
Bəlkə bundan belə tapam özümü.
 

GECƏ GƏLDİ YAR YUXUMA

 
Gecə gəldi yar yuxuma,
Əvvəl bir göz-qaş eylədi.
Söhbət etdik şirin-şirin,
Əhvalımı xoş eylədi.
 
 
Danışdı bağça-bağından,
Keçdi solumdan, sağımdan,
Busə aldı yanağımdan,
Çəkdi cana nuş eylədi.
 
 
Elə çəkdi nəfəsini,
Kimsə duymadı səsini,
Süzdü eşqin badəsini,
Gecəni sərxoş eylədi.
 

İNDİ

 
Bircə vüsalına yetsəm deyirdin,
Gör məni kimlərə satırsan indi.
Əlimdən tutmağa qurban demişdin,
– Kimin qucağında yatırsan indi.
 
 
Sən görə bilməzsən getdiyin yolu,
Ey əqlin düşməni, ey hissin qulu,
Hələ qəflətdəsən, gözün yumulu,
Röyada yuxunu qatırsan indi.
Səni ovsunlayan sehrli oxdu,
Cılız ehtirasın məzəsi toxdu,
Çəkir ağuşuna, xəbərin yoxdu,
Dərin bataqlıqda batırsan indi.
 
 
Yetib qaranlığın, günəşin yatır
Düşünmə karvanın mənzilə çatır.
Dəllal əlindəsən "alver"in batır,
Gövhəri kösövə satırsan indi.
 
 
Dərin dəryalara dalar Cığatel,
Yaxşıca dərsini alar Cığatel,
Daha boğazında qalar Cığatel.
Keçməz, ha çeynəyib ötürsən indi.
 

ÖLƏSİYƏM MƏN

 
Bir dərdə salıbsan məni, sevdiyim,
Şahıydım, bu dərdin köləsiyəm mən.
Uçub xanimanım, könül sarayım,
Bu dərdi kiminlə böləsiyəm mən?!
 
 
Dadıb, damağımda çağlar qoyubsan,
Sinəmdə düyünlü dağlar qoyubsan,
Sən məni ağladıb, ağlar qoyubsan,
Çətin ki, bir daha güləsiyəm mən.
 
 
Söylə Cığatelə, bilim fərmanım,
Hakimim qəddardı, zülüm fərmanın,
Sənin əlindədi ölüm fərmanım,
Öldür ağrın alım, öləsiyəm mən.
 

GÖZLƏRİN

 
Çiçəyə vurğunam, yaz aşiqiyəm,
Gözəl oğlan, gözəl qız aşiqiyəm,
Bilə-bilə gözəl göz aşiqiyəm.
Ürkək durub, oğrun baxdı gözlərin,
Süzüldü könlümə axdı gözlərin.
 
 
Haçan sevindirdin, güldürdün məni,
Haçan yıxılanda qaldırdın məni?!
Bir baxdın, yüz dəfə öldürdün məni,
Dəldi ürəyimi, oxdu gözlərin,
Süzüldü könlümə axdı gözlərin.
 
 
Unutdu Cığatel payızı, yayı,
Gördüm gözlərində günəşi, ayı,
Alnımın yazısı, ömrümün payı,
Bəxtimin aynası, baxdı gözlərin,
Süzüldü könlümə axdı gözlərin.
 

BİLMƏDİN

 
Xatirimə yaman dəydi sözlərin,
Başımda şimşəklər çaxdı, bilmədin.
Dedim inciyərsən, gizlədim yaşım,
Gözündən könlümə axdı, bilmədin.
 
 
Yağdırdın üstümə qəh-qəhi, qəşşi,
Gətirdin yayıma şaxtalı qışı.
Sinəmdə qaladın odu, atəşi,
Tüstüsü təpəmdən çıxdı, bilmədin.
 
 
Qeyb oldu işığın, gəldi zülmətin,
Haraya çəkildi bəs fəzilətin?
Mənə bəlli olan yalan xislətin,
Sarıb, vücudumu sıxdı, bilmədin.
 
 
Çaşırdı əqlimi etdiyim xəyal,
Bir sual üstünə yağdı min sual.
Bəs niyə sormadın, niyə nitqilal,
Cığatel gözünə baxdı, bilmədin?!
 

BƏXTƏVƏR

 
Dərdi-bəla görməyəsən heç zaman.
Məni dərdə salib gedən bəxtəvər.
Axtarıram tapammıram özümü.
Məni məndən alib gedən bəxtəvər.
 
 
Xalı olmaz bir qırmızı naxışla.
Necə gəlim sən getdiyin yoxuşla?
Könül rübabımı bircə baxışla
Gizli-gizli çalıb gedən bəxtəvər.
 
 
Cığatelin gözlərinə çən dolub
Bu düşdüyü bir feilli fənd olub.
Nə görübsə, gördüyünə bənd olub
Ürəyimdə qalıb gedən bəxtəvər.
 

MƏNİM DÜNYAM

 
Sən mənim dünyama gələ bilməzsən,
Çün mənim dünyamın yolları sirli,
Ruhum eşqə bağlı, eşqim Allaha,
Dünyam dünyamıztək həzin, sehirli.
 
 
Nə topa buluddu, nə çıxan günəş,
Nə gecə görünən ulduzdu, aydı,
Elə şəhanədi, elə şəhanə,
Xəyal aləmində uca saraydı.
 
 
Səni qınamıram, qınamaq günah,
Görmürsən, həmişə bürünürəm mən,
Göz ilə görənlər baxmısan hədər,
Bəsirət gözündən görünürəm mən.
 
 
Ey mənim dünyama gəlmək istəyən,
Dünyam bir şairin Haqq röyasıdır.
Vədə ver, gəl çıxaq ruh görüşünə,
Elə mənim dünyam, ruh dünyasıdır.
 

YAR DEMƏDİN

 
Sevdim səni yana-yana,
Bir gün mənə yar demədin.
Axdı selə döndü yaşım,
Ağlayanım var demədin.
 
 
Fələkdən aman istədim,
Yaradandan can istədim,
Dərdimə dərman istədim,
Qalıbdı, naçar demədin.
 
 
Qar ələndi qara telə,
Eşqim düşdü dildən-dilə.
Sənsiz dünya Cığatelə,
Oldu boş məzar, demədin.
 

ALƏM MƏNİ, MƏN DƏ SƏNİ SEVİRƏM

 
Bixəbərsən, a bəxtəvər halımdan
Aləm məni, mən də səni sevirəm.
Sən gülürsən, ağlayıram, sevdiyim,
Sən sevinci mən də qəmi sevirəm.
 
 
Çiçəklər açılıb yaz həvəsində,
Ruhum layla tapıb şirin səsində,
Əllərin könlümün şah pərdəsində,
Sən mizrabı, məndə simi sevirəm.
 
 
Nə anlatdın, nə mətləbi qanım mən
Danmaq günah, eşqi necə danım mən
Cıgateləm, yan deyirsən, yanım mən
Əsli kimi, Kərəm kimi sevirəm.
 

NƏ SƏN OYANASAN, NƏ MƏN OYANAM

 
Sən kölgə olasan, mən dəli külək,
Düşəm addım-addım izləyəm səni,
Nə sən hiss edəsən, nə kimsə duya,
Sarıb qollarımda gizləyəm səni.
 
 
Nə nəfəs almayam, nə səsim gələ,
Nə səni hürküdəm, nə özüm qaçam,
Zamanın açarı əlimdə ola,
Arabir bağlayam, arabir açam.
 
 
Nə külək qeyb ola, nə günəş bata,
Nə kölgə çəkilə, nə mən dayanam,
Duyub düşündüyüm bir yuxu ola,
Nə sən oyanasan, nə mən oyanam.
 

YAZA BİLMİRƏM

 
Sənin həsrətinə ay etibarsız,
Dözmək istəyirəm, dözə bilmirəm.
Sənlə gül dərdiyim, güllü bağçadan,
Əl atıb bir çiçək üzə bilmirəm.
 
 
Azmı olub sənlə oda yandığım?
Sənin atəşinlə suda yandığım.
Səcdəgah bildiyim, qiblə sandığım,
Görüş yerimizi gəzə bilmirəm.
 
 
Cığateləm, ruhum başqa aləmdə,
Sənsiz yaşamıram, sənsiz öləm də,
İlhamım coşanda, təbim gələndə.
Daha ağlayıram, yaza bilmirəm.
 

HEYF DEDİM

 
Xəyallarım əlli-yüz,
Kədərimlə üzbəüz,
Günlərlə gecə-gündüz,
Yollarına dikilən,
Gözümə heyf dedim.
 
 
Xeyir-şərdən nə qanmış,
Ruhsuz da demə canmış,
Bəsit bir vücudsanmış,
Sənlə qarşı dayanan,
Üzümə heyf dedim.
 
 
Yaylaq könlüm nə sərin,
Qəlbim dəryadan dərin,
Sənə söylədiklərim,
Müqəddəs yalanıma,
Düzümə heyf dedim.
 
 
Səninlə başladığım,
Başımı daşladığım,
Sənə bağışladığım,
Ülvi bir məhəbbətin,
İzinə heyf dedim.
 
 
Yaşım daşqın çay seli,
Başımda xəzan yeli,
Mənlə oxşar taleli,
Bu biçarə qızların,
Yüzünə heyf dedim.
 

BİR QƏLBİN XATİRƏSİ

 
Soruşdun, sevgilimdən
Deyim düzü nə qaldı,
Çox deyib, çox danışdıq
Amma qulaqlarımda
«Sevirəm» sözü qaldı.
 
 
İndi sönən alovun,
Buz tək donan alovun,
Bir vaxt yanan alovun,
Əbədilik sönməyən
Qəlbimdə közü qaldı.
 
 
Zirvədə çənimiydi,
Saçda ağ dənimiydi,
Əbədi mənimiydi,
Məndə mənlə mənləşən,
Xəbərsiz özü qaldı.
 
 
Hicran ruhumu sardı,
Sanki tufan qopardı,
Nə vardısa apardı,
Getdi, yanaqlarımda
Bir dodaq izi qaldı.
 

XƏYANƏTƏ NİFRƏTİM VAR

 
Əbədi əzabdı mənəvi ölüm,
O, elə dərddi ki, kiminlə bölüm?
Dinməyə bilməyir yaralı könlüm,
Gizlicə qeybətim, aşkar qeybətim,
Xəyanətə nifrətim var, nifrətim.
 
 
Bacarsan gözəldir, yaşamaq həyat,
Gözəllik həmişə olmayır heyhat.
Səsimdən lərzəyə gəlsin kainat,
Eşitsin el-obam, bilsin millətim,
Xəyanətə nifrətim var, nifrətim.
 
 
Qaçarikən vücuduma calanmış
Sarılaraq boğazıma dolanmış
Aman Allah, nə zəhərli ilanmış
Qəlbimə, ruhuma hopan zillətim,
Xəyanətə nifrətim var, nifrətim.
 
 
Bilmirəm həyatın mənlə qəsdi nə?
Kədərdən qurtulub, doluram qəmə
Cığateləm, bu sevdalı eşqimə
Xəyanətdən doğulubdur həsrətim
Xəyanətə nifrətim var, nifrətim.
 

KÜSMÜŞƏM

 
Bilirsənmi, niyə qəmli durmuşam,
Bir bülbüləm, mən çəməndən küsmüşəm,
Ey aşiqim, çox da könlüm almağa
Cəhd eləmə daha səndən küsmüşəm.
 
 
Aşiqə bax, mənə qəm olub aşiq,
Dolub ürəyimə cəm olub aşiq,
İçib qan şərabın dəm olub aşiq,
Barışmaram, daha qəmdən küsmüşəm.
 
 
Mən torpağam, əkilib-ləklənmişəm,
Mən duyğuyam, xəyalla təklənmişəm.
Telli sazam zil üstə köklənmişəm,
Enəmmərəm, daha bəmdən küsmüşəm.
 
 
Görünməsin gözlərimə qüssə-qəm,
Qapılmaram, dar məqamda hissə mən.
Neçə üzdə, dodaqda təbəssüməm,
Gözdən axan yaşdan, nəmdən küsmüşəm.
 
 
Şərbət olmaz, şirini az, qəndi kəm,
Su saxlamaz olsa çayın bəndi kəm.
Yaxşı nə var, elə hamsı kəmdi-kəm,
Cığateləm, yaxşı kəmdən küsmüşəm.
 

SEVGİMİN MƏZARI

 
Ölüb sevgilimin əlində sevgim,
İlhamım sevgimin yasına gəlib,
Səssiz haraylarım ərşi tərpədib,
Mələklər qəlbimin səsinə gəlib.
 
 
Sevgilim Allahın, sevgim mənimdi,
Ağlayıb, saçımı yolsam haqlıyam.
Günaha yazılmaz, sevgi qənimdi,
Sevgi ucbatından ölsəm haqlıyam.
 
 
Sevgi məzarlığı göstərin mənə,
Harda dəfn eləyim, harda sevgimi?
Hara boylanıram, hara baxıram,
Duyuram, görürəm orda sevgimi
 
 
Qəlbimdə basdırdım, çıxdı gözümdən,
Süzüldü-süzüldü könlümə axdı,
Torpaqla buludun oynun oynadı,
Yenə buxarlandı şimşəktək çaxdı.
 
 
Göydən ayrı gəlib mənim kitabım,
İmanım sevgimin, dinim sevgimin,
Bəlkə sevgilimin qəlbindəki daş
Elə məzarıdır mənim sevgimin.
 
 
Sevgimin məzarı inciyər məndən,
Mən bu ziyarətə gedim nə biçim?!
Çiçəkmi aparım, gülmü aparım,
Gedərsəm, qapıdan bəs necə keçim?!
 
 
Düçar edildiyim bəlaya bir bax,
Sevgimin məzarı çəpərli, qanlı,
Eşqin dərgahında uyuyur eşqim,
Gözümün önündə sevgilim canlı.
 
 
Ölüb sevgilimin əlində sevgim,
İlhamım sevgimin yasına gəlib,
Səssiz haraylarım ərşi tərpədib,
Mələklər qəlbimin səsinə gəlib.
 

BU QIZ

 
Sevəndə sevgimi gizlədəmmirəm,
Deyirlər sevgidən halidi bu qız.
Səhrada dolaşır məcnun xəyalım,
Deyirlər bəlkə də Leylidi bu qız.
 
 
Züleyxa dilimin ahı tükənmir,
Dəniz gözlərimin mehi tükənmir,
Lalə yanağımın şehi tükənmir,
Deyirlər baharın gülüdü bu qız.
 
 
Qışıma yaz, yazıma sərt qış gəlir.
Doğulur duyğular ayaq-baş gəlir,
   Güləndə də gözlərimdən yaş gəlir,
Deyirlər gözləri suludu bu qız.
 
 
Sevginin astarı üzündən baha,
Çox başlar əydirib nökərə, şaha,
Cığateləm, bir də sevmərəm daha,
Sevəndə deyirlər dəlidi bu qız.
 

KÖNLÜMÜ

 
Hərraca çıxarıb könlümü zaman,
Ala bilən, gəlsin alsın könlümü.
Milyon dəllal tacir gətir, bacarsa,
Qiymətdən bir şahı salsın könlümü.
 
 
Məkanından dağ oynadan amandı,
Saf niyyətli Haqqa yetən imandı.
Hər barmaqdan səs çıxarmaz, kamandı,
Deyin gəlsin Habil çalsın könlümü.
 
 
Saymayanı saymaz yana sayıbdı,
Günahını günahkarlar yuyubdu.
Üstün örtməz okeanlar ayıbdı,
Dərya, ümmanlara dalınm könlümü.
 
 
Cığatel, dövlətin, varın şeirdən,
Səyyah oldun bircə baxış seyirdən
Dür gətirin xəzinədar şairdən
Özü bilər nəynən alsın könlümü!
 

ÇAŞIB GƏLMİŞƏM

 
Bu yol başqa yoldu, bu iz başqa iz.
Deyən bu yolları çaşıb gəlmişəm.
Günəş çıxıb, qar əriyib üstümə,
Çayam, yatağımdan daşıb gəlmişəm.
 
 
Bir zamanlar atam, anam sağıydı,
Bülbülüydüm, yurdum, yuvam bağıydı,
Mən bəyaz qarıydım, yerim dağıydı,
Dağdan yumarlanıb, aşıb gəlmişəm.
 
 
Bu yollarda cığır təzə, iz təzə,
Tikan batır gah ayağa, gah dizə,
Ürəyimi cüt eyləyib öküzə,
Ağlımı kotana qoşub gəlmişəm.
 
 
Çatıb qulağıma cütçü havası,
Sazla açılıbdı baxtımın tacı,
Bu da Cığatelin yeni sevdası,
Bu sevda dalınca düşüb gəlmişəm,
Ağlımı kotana qoşub gəlmişəm.
 

SƏNƏ İNANIRAM

 
Haqqa tapınmışam, ey ürək dostum,
Sənin timsalında düzü sevmişəm.
Elə düşünmüsən, elə demisən,
Ağzından hər çıxan sözü sevmişəm.
 
 
Səni dinləməyə öyrəşmişəm mən,
Səsin gəlməyəndə xəyalım çaşır.
Ağlıma gələni yellər aparsın,
Bir bilsən başımda nələr dolaşır?!
 
 
Sən bahar övladı, payız vurğunu,
Yağdır başım üstə suallarını,
Səninlə danışmaq mənə çətindir.
Töküm varaq üstə duyğularımı.
 
 
Arabir inciyib, küsürsən məndən,
Mənim kövrəkliyim sənə dərd olur.
Dəniz gözlərinin dərinliyində
Bir kədər görüncə gəmim qərq olur.
 
 
Sənə inanıram ey ürək dostum,
Deyirsən ağlama, ağlamam daha,
İndi ağlamağım, bil ki gülməyim,
Bir sənə qalıbdır, bir də Allaha.
 

GÜLÜŞÜNƏ XOŞUM GƏLİR

 
Gülüşünə xoşum gəlir,
Gül, üzünü gülər görüm.
Çox demirəm, hər günorta,
Hər axşam, hər səhər görüm.
 
 
Gül günəşim şölələnsin,
Göydən yerə nur ələnsin,
Kainat nura bələnsin,
Mən səni bir təhər görüm.
 
 
Cığateləm ucalıram,
Daha deməm qocalıram,
Gülüşündən güc alıram,
Gül canımda cövhər görüm.
 

AĞLARSAN

 
Hələ ki, qədrimi bilmirsən mənim,
Bir vaxt olar yarım deyib ağlarsan,
Şaxta vurar, xəzan olar bağların,
Bağban olsan barım deyib ağlarsan.
 
 
Sən dənizsən, mən dənizdə bir ada,
Mənim yerim boş qalıbdı dəryada.
Ucalarsan başın dəyər buluda,
Dağlar olsan qarım deyib ağlarsan.
 
 
Seyr edərsən gözəllərin yüzünü,
Xatırlarsan söhbətimi, sözümü,
Haqq eşqinə Cığatelin üzünü,
Bircə dəfə görüm deyib ağlarsan.
 

YUXUSUNDA NƏ GÖRÜBDÜ BU OĞLAN

 
Günəş yatıb, göydə ulduz sayrışır,
Sevən ruhlar bir-birinə qarışır.
Axşam-səhər yuxusundan danışır,
Yuxusunda nə görübdü bu oğlan?
 
 
Dağ başında qarmı görüb görəsən?
Kaman gəzir, tarmı görüb görəsən,
Gözü gülür, yarmı görüb görəsən?
Yuxusunda nə görübdü bu oğlan?
 
 
Burnundadı bu yuxunun qoxusu,
Bu yuxusun Həzrət-Yusif oxusun,
Yalandırsa, gerçək olsun yuxusu,
Yuxusunda nə görübdü bu oğlan?
 

GÖRMƏDİM ÇIXAN GÖZLƏRİ

 
Baxma gözlərimə, baxmam gözünə,
İstəməm hər gözə baxan gözləri,
Qorxmursan dəryalar, dənizlər udar,
Süzülüb, hər yana axan gözləri.
 
 
Sənin də gözünə baxan tapılar,
Baxışla evini yıxan tapılar.
İnşallah yandıran, yaxan tapılar,
Qəlbimi yandırıb, yaxan gözləri.
 
 
Atəşin könlümə qor ələdi qor,
Məni məndən sorma, gözlərindən sor,
Eşqin Cığateli kor eylədi, kor,
Görmədi yanında çıxan gözləri.
 

QIZILGÜLÜN NAĞILI

 
Bir qış günü bir bülbül
Bağda nəğmə oxudu,
Günəş də coşa gəlib,
Aləmə nur toxudu.
 
 
Oxuduqca oxudu,
Bu nəğməkar, anadil,
Quşcuğazın səsindən
Eşqə düşdü qızılgül.
 
 
Elə bildi bahardı,
Çağladıqca çağladı,
Unudub yayı, qışı,
Günəşə bel bağladı.
 
 
Möcüzəydi, qızılgül
Elə bil cana gəldi,
Qızardı-gövdəsində,
Damarı qana gəldi.
 
 
Göründü budağında
Bir tumurcuq tazə-tər,
Əsdi, coşdu, titrədi,
Qəzəbləndi fəsillər.
 
 
Bahar gözünü süzdü,
Payızın rəngi qaçdı,
Görmürsənmi-dedi-yay,
İndi şaxtalı qışdı.
 
 
Bülbülə nə var axı,
Hər an oxuya bilər,
Sənli-sənsiz hər gülü,
Gedib qoxuya bilər.
 
 
Alıb ağlını əldən,
Bu vəfasız quşcuğaz,
Ey təbiət gözəli,
Qışda çiçək açılmaz.
 
 
Qızılgül dilə gəldi:
Toxunmaym amandı,
Qoy açılsın çiçəyim,
Son ümid, son gümandı.
 
 
Qızılgül dinər-dinməz,
Ağzında qaldı sözü,
Günəş çəkildi getdi,
Buludlandı göy üzü.
 
 
Qopdu tufan, çökdü çən,
Göylərdən qar ələndi,
Göz-gözü görməz oldu,
Aləm ağa bələndi.
 
 
Bülbül döndü yuvaya,
Boylanmadan geriyə,
Güvənərək səsinə,
Özünü öyə-öyə,
 
 
Bir ah çəkdi qızılgül,
Açılmadı çiçəyi,
Soyuq qarın altında,
Dondu körpə ləçəyi.
 
 
Bir də günəş o yerdə,
Şöləsini saçmadı,
Elə dondu tumurcuq,
Baharda da açmadı.
 

QIRMIZI İLANIN NAĞILI
(ŞEİR -TAPMACA)

 
Hələ ki, ölmüşəm mən, məni sən öldürmüsən,
Doymamışam həyatdan, məni kəm öldürmüsən.
Gəlmə mənim dalımca, yaşa, xoş yaşayınca,
Kam al nurlu həyatdan, zövqünü al doyunca.
Amma bir gün diriltmək istəsən məni əgər,
Bir nağıl deyim sənə, dirilt məni müxtəsər.
Bu nağılın içində bir qırmızı quyu var.
Bu quyunun içində bir mirvari suyu var.
Bu mirvari suyunda qırmızı ilan yatıb,
Bu ilan çalxalayıb bəzən aləmi qatıb.
Bu ilanın quyruğu burnunun ucundadı,
İlanın ixtiyarı bir qanlı xurcundadı,
Dərin düşün, zikr elə, kələfın ucunu tap,
İdrakın əlləriylə o qanlı xurcunu aç.
Xurcun dinər-danışar, sirrini ilan bilər,
32 gövhərdən, 7 gövhər gətirər.
7 dürü-gövhəri yan-yanaşı düzərsən,
İlanın quyruğundan qulağıma süzərsən.
Göydən üç alma düşdü, nağılın sonundayam,
Dediyimi eləsən, bil ki, mən yanındayam.
 

BU DİL BİZİMDİ

 
Vətən birdi, məkan ayrı qardaşım,
Bu oba bizimdir, bu el bizimdi.
Haralısan, haralıyam, deməyin,
Azəri türküyük, bu dil bizimdi.
 
 
Dağın dağımdandır, düzün düzümdən,
Ağlayırsan, yaş süzülür gözümdən.
Sazın sazımdandır, sözün sözümdən,
Bu mizrab bizimdi, bu tel bizimdi.
 
 
Yanır Qarabağım, odlamr Şuşam,
Bir dərddir, bağrını, bağrımı deşən,
Qəlbinin, qəlbimin başına düşən,
Bu yara bizimdir, bu xal bizimdi.
 
 
Gəl ay Cığateldən yurdunu soran,
Kitabın Qurandı, kitabım Quran.
Babamız Adəmdi, dünyamız Turan,
Bir hədəfə neçə sual bizimdi,
Azəri türküyük, bu dil bizimdi.
 

TÜRK ELİNƏ SALAM DE

 
Dədə Heydər, Ata Kamal can dedi,
Azəri-Türk, Türk Azərbaycan dedi,
Qaynayıb qan, qarışıbdı can dedi.
Ayrı düşsəm, ərşə çıxar naləm de,
Türk qardaşım, Türk elinə salam de.
 
 
Cahil kəslər cahillikdən usansın,
Günəş çıxsın, cahan nura boyansın,
Dədəm Qorqud, Yunus Əmrəm oyansın.
Aç kitabı, dürlü-dürlü kəlam de,
Türk qardaşım, Türk elinə salam de.
 
 
İslamım dağ, zirvəsində Quranı
Özgə yerdə bulma, bunca çaranı,
Zəbanə çək, oyatsm tüm Turanı,
Müsəlmanıq, var Kəbəm, Kərbəlam de,
Türk qardaşım, Türk elinə salam de.
 
 
Kafirləri, yezidləri, xar elə,
Haqqa tapın, Haqq üçün israr elə.
Soruşsalar Cığateli, car elə,
Azəriyəm, Yaradana qulam, de,
Türk qardaşım, Türk elinə salam de.
 

TORPAQ

 
Mürvət umma hər gədadan,
Getsən, torpaq üstünə get.
Səxavəti, varı bitməz,
Getsən, torpaq üstünə get.
 
 
Dür istəsən, dür verəcək,
Bar istəsən, bar verəcək,
Gor istəsən gor verəcək,
Getsən, torpaq üstünə get.
 
 
Onunçün ağa, qul birdi,
Sirri Allahnan əlbirdi,
Atan-anan yatan Pirdi,
Getsən torpaq üstünə get.
 
 
Yaradandan mürvət olsun,
Cığatel, iç şərbət olsun.
Qüsul, kəfən qismət olsun.
Getsən, torpaq üstünə get.
 

MÜCAHİD OLMAQ GƏRƏK

 
Hər kəs bilir vətənin baharı, yazı nədir?
Bu yurdun zəmisi nə, çörəyi, duzu nədir?
Vətənin hər qarışı qızıldır, xəzinədir,
Vətənin sərvətinə bil sahib olmaq gərək,
Vətən basılmaz oğlum, mücahid olmaq gərək.
 
 
Vətən yolu gülüstan, çəmənində bitən var,
Vətən sevgili yardır, başında min sitəm var.
Hər anın, saniyənin içində bir vətən var.
Zamanı təslim edib, müsaid olmaq gərək,
Vətən basılmaz oğlum, mücahid olmaq gərək.
 
 
Başda qızıl tac olsa, nə dəyəri bədənsiz,
Cığateldən sorsalar, kim olacaq vətənsiz.
Vətən üçün ölənlər kəfənlidir kəfənsiz,
Bir yumruqda birləşib, tüm vahid olmaq gərək,
Vətən basılmaz oğlum, mücahid olmaq gərək.
 

YOL GEDİRİK

 
Axtarsan həyat adında,
Zəhər də var bal dadında.
Arzuların qanadında
Axşam yatıb, səhər tezdən,
Xoş xəyalla, təzə-təzə
                       yol gedirik.
 
 
Yollar duman, yollar sisdi,
Gəlir, görən bu nə səsdi?
O yol çətin, bu yol pisdi,
Hədyan deyib yol üstündən,
Gözümüzü süzə-süzə
                           yol gedirik.
 
 
Çoxmu baha de mətahın,
Ulduzlara çıxıb ahın.
Yazıq dünya, nə günahın?
Səndə gəzib, sənə hərdən,
Ağzımızı büzə-büzə
                           yol gedirik.
 
 
Söz gəzirik inci-dürdən,
Əl götürüb, yerdən-göydən,
Bəxş olunmuş bu ömürdən,
Yaxşı yaman əməlləri,
Tarixlərə yaza-yaza
                           yol gedirik.
 
 
Yaşamaq bir mübarizə,
Kimdə oxdu, kimdə nizə,
Tuş tutub bir-birimizə,
Qan axıdıb yaramızdan
Damla-damla, sıza-sıza
                           yol gedirik.
 
 
Gün də ömür, nə ay, nə il,
Ötür dövran, keçir fəsil.
«Dünya mənimdir» – deyən, bil
Hər gün ömür sarayından
Çəkib bir daş üzə-üzə
                           yol gedirik.
 

İNCİMƏ

 
İnci düzüb, şeirimin sətrinə,
Hüzuruna sözlə gəlim, incimə.
Düşünməyib dəymişəmsə xətrinə,
Para-para olsun dilim, incimə.
 
 
Eniş, yoxuş, dərə, təpə, düz yolum,
Şeir ruhum, muğam canım, saz qolum,
Xəyalımda gözəlliklər simvolum,
Saf, müqəddəs qönçə gülüm, incimə.
 
 
Dönmüşəmsə gözdə yağış selinə,
Salmışamsa, dən zülfündə telinə.
Toxunubsa əgər əlim əlinə,
Mən razıyam, sınsın əlim, incimə.
 
 
Çox inləyib ürəyimin qəm tarı,
Gəl sızlatma mənim kimi qəmxarı,
Bir ürək sən, bir ürək mən, tən yarı,
Dərdin varsa, sənlə bölüm, incimə.
 
 
Cığatelin ürəyində min təlaş,
Bir xoş sözlə yatırılıb min savaş,
“Mən ölüm”ə bağışlanıb neçə baş
Dost mən ölüm, dost mən ölüm, incimə.
 

BU SEVGİDƏ YARADANIN ƏLİ VAR

 
Yarı yaşda bir gözələ vuruldum,
Durna kimi cığalanmış teli var.
Hansı dildə danışdırım bilmirəm.
Bu zalımın yetmiş iki dili var
 
 
Xəyallandım düz gümana qarışdı
Bir toxundum, din imana qarışdı
Bir ah çəkdi toz dumana qarışdı
Ürəyində xan Kərəmin külü var.
 
 
Xallarında neçə eşqin qarası
Neçə ildir sağalmayıb yarası
Xan Əslisi Xan Çobanı, Sarası
Gözlərində Arpa çayın seli var.
 
 
Gedənləri ha yolundan eylədi
Karvanını Ərzurumda əylədi
Elçi düşdüm asta- asta söylədi:
– Mən kiməm ki; Ələsgər var, Alı var.
 
 
Haqq yolunda tövbə deyən ar etməz,
Düz gedənə əyri yollar kar etməz.
Yeni sevda Cığateli xar etməz,
Bu sevgidə Yaradanın əli var.
 

NİYƏ SINDIN TELLİ SAZIM?…

 
Paralandın qəlbim kimi,
Niyə sındın telli sazım?
Nə eşitdin ürəyimdən,
Niyə sındın telli sazım?…
 
 
Bülbül gələr gül ətrinə,
Mənmi dəydim gül xətrinə?
Düşdün şeirimin sətrinə,
Niyə sındın telli sazım?…
 
 
Bütöv bilməz, yamaq nədir?
Kərəm bilər yanmaq nədir?
Mən bilirəm sınmaq nədir?
Niyə sındın telli sazım?…
 
 
Çoxmu göynəyir de yaran,
Usta demir nədir çaran?
Özün söylə aram-aram,
Niyə sındın telli sazım?…
 
 
Mizrabda qəm, teldə ağı,
Sinən oldu qəm oylağı,
Cığatelə çəkdin dağı,
Niyə sındın telli sazım?…
 

SAZ ALDI GETDİ

 
Onsuz da bir ağlım yoxuydu mənim,
Olan ağlımı da saz aldı getdi.
Gələndə üzümə bir gülümsədi,
Gedəndə bir batman söz aldı getdi.
 
 
Danışdı Kərəmin odlu yasından,
Boylandı Əslinin bəxt aynasından,
Qasidi könlümün şah qapısından,
Kimsəni sevməyən qız aldı getdi.
 
 
Sədası göyləri salama gəldi,
Ruhuma kökləndi, sirrimi bildi,
Gah öldürdü, gah diriltdi, gah güldü
Ulu Yaradandan üz aldı getdi.
 
 
Dolandı canımdan bir can qopardı,
Hakimin əlindən fərman qopardı,
Hər nəyim varıydı, aldı apardı,
Demə Cığateldən “az” aldı getdi.
 

QƏM KARVANI

 
Yenə qəm karvanı köç edib gedir,
Bir dəli aşiqin sinəsi üstə.
Kim çatıb ocağı, bu necə atəş,
Bu qərib aşığın küməsi üstə?!.
 
 
Bu atəş könlümü saldı möhnətə,
Dinsizi gətirdi dinə, mürvətə,
Ölürəm, aparır məni cənnətə,
Müqəddəs Quranın ayəsi üstə.
 
 
Apardı Hələbə, kəsdi kəbini,
Yarımcan eylədi, aldı həbini.
Küskün Cığatelin qəmli təbini,
Köklədi sazının xanəsi üstə.
 

ŞAİRİ SEVMƏYƏN VAR ?!

 
Kimdi ulu Tanrının sevgisinə uymayan,
Kimdi sazı anlayıb, şeyriyyəti duymayan,
Kimdi şair ruhunu sevinməyə qoymayan?
– Eşitdim, ürəyimdən keçdi neçə min qubar,
Şairlər diyarında şairi sevməyən var?!
 
 
Dəvəsiz yola çıxıb, səhradan gətirmişəm,
Dənizlərə baş vurub, dəryadan gətirmişəm,
Elə dərin yatmışam, röyadan gətirmişəm,
Adi röya deyil ki, şair görən röyalar,
Şairlər diyarında şairi sevməyən var?!
 
 
Anamızın laylası şeir deyil, bəs nədir,
Bilən varmı şairə gələn təb, həvəs nədir,
Kimsənin duymadığı, eşitdiyi səs nədir?!
Oyan Nizami babam, oyan dərdli Şəhriyar,
Şairlər diyarında şairi sevməyən var!
 
 
Az dəyməyib Cığatel, başın daşlardan daşa,
Sən unutma Haqqını, Haqq səni sevsin yaşa,
Sən könül ver xalqına, xalq səni sevsin yaşa,
Haçan ki, sevilmədin, qismətin olsun məzar,
Şairlər diyarında şairi sevməyən var!
 

ŞAİRİ ALDATMAYIN

 
Şair xəyalı dəniz, şair ruhu gəmidir,
Ümidi, arzuları şairin həmdəmidir.
Neçə yaşı olsa da körpə uşaq kimidir,
Şair Allah elçisi, günahına batmayın,
Şair aldanan olur, şairi aldatmayın.
 
 
Neynəsə, neynəməsə, ömrü boyu qınanır,
Həyatı imtahandı, sınandıqca sınanır,
Yatır, yatmır biçarə yuxuya da inanır,
Röyasına girməyin, yuxusunu qatmayın,
        Şair aldanan olur, şairi aldatmayın.
 
 
Dəli kimi ağlayar, qəfildən gülə bilər,
Sevinc verib, qəm alıb, dərdini bölə bilər.
Sevgisini itirsə, sevgidən ölə bilər.
Ya sevin, ya sevməyin, sevib sonra atmayın,
Şair aldanan olur, şairi aldatmayın.
 
 
Kim görüb Haqq şairi özünü öyən olsun,
Cığatel qəlbə dəyməz, qəlbinə dəyən olsun.
Bilir ki, aldadırlar, deyir sən deyən olsun.
Şair yatmış vulkandı, tərpədib oyatmayın.
Şair aldanan olur, şairi aldatmayın.
 

MƏLƏKLƏ OYNAYIRAM

 
Oynayıram, görmürsən, elə oyna deyirsən,
Düşünmə hamı kimi biləklə oynayıram.
İncimə dərdin alım, mənim havam ayrıdı,
Bəndə ilə işim yox, mələklə oynayıram.
 
 
Bütün günü toydayam, yox bir dərdim, bir qəmim,
Zərrəcə mey dadmaram, başımda müdəm dəmim.
Yazda gül, payızda bar, yayda günəş həmdəmim.
Qışda qara sarılıb, küləklə oynayıram.
 
 
Bəzədikcə bəzərdim qədim naqqaşlar kimi,
Tükənib bitməz idi sıldırım daşlar kimi,
Uçub getdi arzular köçəri quşlar kimi,
Qayıtmır məkanına diləklə oynayıram.
 
 
Əsrlər, qərinələr bir ömürdən ötüşüb,
Günlərin rəngi qara, ağ kömürdən ötüşüb.
Qarıyan kədərimin saçlarına dən düşüb,
Sevincim beşikdədi, bələklə oynayıram.
 
 
Buludlardan ayrılıb, göylərdən çilənmişəm,
Zəmidən bir sünbüləm, göy dənə bələnmişəm.
Xırman üstə sovrulub, xəlbirdən ələnmişəm.
Dəyirmandan çıxmışam, ələklə oynayıram.
 
 
Yeri dəhşət bürüyüb, nə qalıb, göydə qalıb,
Yer də, göy də hökmünü alanda göydən alıb,
Haqq göndərən kəndirə haqsızlar düyün salıb,
Kələfi açmaq üçün kələklə oynayıram.
 
 
Boynumda mirvarilər düzülübdü bir səfə,
Milyon ziyanım olur, yetmək üçün bir nəfə,
Ölürəm, dirilirəm gün ərzində min dəfə,
Əzrailə can deyib, fələklə oynayıram.
 
 
Mənim havam ayrıdı, qulağım hey səsdədi,
Şair zildə oynamaz, oynadığı pəsdədi.
Cığateləm, sol əlim, ürəyimin üstədi,
Sağ əlim varaq üstə, lələklə oynayıram.
 

BİR KİTABIM, SON SÖZÜM

 
Şair “dostum”, yazanda “qafiyədən qaç”– dedin,
“Dünya müasirləşir”,”gözlərini aç” – dedin,
“Yeni dəbdə şeir yaz”, “aləmə nur saç”– dedin,
Məsləhəti sevirəm, sən dedin mən dinlədim,
Heç xəbərin olmadı, dinlədikcə inlədim.
 
 
Deyirsən, soyundurub şeirimi lütmü edim,
Mayasız xəmir qatıb, kündəmi kütmü edim,
O Gözəgörünməzi, göstərib, bütmü edim?!
Bir kitabım, son sözüm “Lailəhailləllah”,
Arxasınca gələn söz, “Məhəmməd rəsulallah”.
 
 
Şairlik Haqdan gəlir, nə məktəb, nə mədrəsə,
Kimdi sair söyləyən, şair olmayan kəsə?!
Söz-sözə dayaq olub, oxşamasa səs-səsə,
Nə nəğmə nəğmə olar, nə çağlayar kaman, tar,
Döyünən ürəyin də, bir ahəngi, ritmi var.
 
 
Layla dedim, yat dedim, qızılgülə bat dedim,
Qızılgülün içində, şirin yuxu tap dedim.
Uyqu vaxtı bitəndə, balamı oyat dedim,
– Bu ahəngi pozanda yuxum ərşə çəkilir,
Nə gecəm gecə olur, nə səhər dan sökülür.
 
 
Təbsiz yazılan şeir, vaxtsız açan bir çiçək,
Tezcə solub gedəndi, görünməmiş bir ləçək
Nə qoxlayan olacaq, nə yar-yara verəcək,
Sonra umub-küsəcək “sevilmədim”– deyərək,
Mən deməyim, siz deyin belə çiçək nə gərək?!
 
 
Ruhuma yad ruhları qarışdıra bilmərəm,
Özüm öz vicdanıma qarşı dura bilmərəm.
Yad libası əynimə yaraşdıra bilmərəm,
Ədalı əbam, çuxam, naxışlı çarığım var,
Çoxu həsəd aparır, baxışlı çarığım var.
 
 
Qurban olum şeirimin üzündə ürbəndinə,
Duyan-duyub anlasın, kim güvənir kəndinə,
Bir misramı vermərəm yadın neçə bəndinə,
Qoy bürünüm palaza, mən sürünüm el kimi,
Yaşasam yaddaşlarda, qalım Cığatel kimi!…
 

DÜNYALARIN DÜNYASI

 
Məmməd Araz dünyası Arazın o tayında,
Şəhriyarın dünyası Arazın bu tayında.
Füzulinin dünyası hələ eşqin hayında,
Deyillər dünya birdi, dünyanın tayımı var,
Hər kəsin dünyası, dünyanın sayımı var.
 
 
İki cahanı canda bir eylədi Nəsimi,
«Ənəlhəq» kəlməsini car eylədi Nəsimi,
Zalım dar ağacını «Pir» eylədi Nəsimi,
Dar ağacı önündə Şəms ölümə can dedi,
«Ənəlhəq» deyən kəsə Qadiri Sübhan dedi.
 
 
İskəndərin gözündə əbədi can göründü,
Məhəmməd Şah Qacarın gözündə qan göründü,
Sonunda nə İskəndər, nə Süleyman göründü,
Bəndəyə şahlıq edən Yaradana qul oldu,
İnsanlıq bir, din ayrı, yetmiş iki dil oldu.
 
 
Cansız yanan bir şamın, canlı dünyasına bax,
Ən yumşaq bir ürəyin qanlı dünyasına bax.
Təmənnasız arının şanlı dünyasına bax,
Bu dünyalar təzadlı, bu təzadlar zəruri,
Bu zərurət dəyişmir, sirdi yerin məhvəri.
 
 
Düz ürəkli dəvənin hürgücü var, əyridi,
Könüllər var adidi, könüllər var qeyridi,
Yer adamı ayrıdı, göy adamı ayrıdı,
Təsəvvür, xəyal, xülya, var həqiqət dünyası,
Musiqi, rəssam, həkim, var şeriyyət dünyası.
 
 
Dörd kitab nazil etdi, bəndəsinə Yaradan,
Oxu, Cığatel, öyrən köməyin olsun Quran.
Bu dünyanın savabı o dünyaya ərməğan,
Dünyaların dünyası, axirət dünyasıdır,
Nəsib olsa hər kəsə, o cənnət dünyasıdır.
 

QARA MƏRMƏR, AĞ ŞƏKİL

 
Komam isti, ocaq gur, nədir məni donduran,
«Əuzibillah» dedim, kimdi məni qandıran.
Nə günəşdi, nə atəş, yanağımı yandıran,
Kədərin dəryasından qaynayan yaş dərdidi,
Mənim dərdim ay ellər, bilin qardaş dərdidi.
 
 
Könlümün rübabında bir mizrab var, min xərək,
Nə bənnayıq, nə xarrat, uçulanı nə hörək.
Atamın sarayından əyilən qoşa dirək,
Anamın üzüyündən düşən cüt qaş dərdidi,
Mənim dərdim ay ellər, bilin qardaş dərdidi.
 
 
Cığateləm, dünya gen, ruhum azad, mən əsir,
Soyuq külək könlümə, bilmirəm hardan əsir?
Qara mərmər, ağ şəkil, iki qardaş, ayrı Pir,
Çəkdiyim məzar yükü, qürubda daş dərdidi,
Mənim dərdim ay ellər, bilin qardaş dərdidi.
 

BACILAR

 
Sevginiz ürəyimdə, sözünüz sözümdədi,
Yenə nə duyubsunuz, gözünüz gözümdədi,
Əlləriniz loğmanım, gücünüz dizimdədi,
Bacı bacıya ümid, qardaşa da tac olar,
Anamsız analarım, a mehriban bacılar.
 
 
Sizə çiçək gətirdim, gülümə sığal çəkin,
Əllərim üşüyübdür, əlimə sığal çəkin.
Anam yadıma düşüb, telimə sığal çəkin,
İndi alın könlümü, bir az keçsə gec olar.
Anamsız analarım, a mehriban bacılar.
 
 
Yenə yaman dolmuşam, ağlamağa qoymayın,
Açın qanadlarımı, bağlamağa qoymayın.
Dəli ola bilərəm, çağlamağa qoymayın,
Doyurun duyğuları, duyan könül ac olar,
Anamsız analarım, a mehriban bacılar.
 
 
Cığateləm, qərq olan gəmim yadımdan çıxar,
Dənimi quş aparar, zəmim yadımdan çıxar,
Dəryalarca kədərim, qəmim yadımdan çıxar,
Sizi görməyə gəlsəm ziyarətim Həcc olar,
Anamsız analarım, a mehriban bacılar.
 

YAĞIŞ

 
Asta-asta, narın-narın yağan yağış,
Şair qəlblim, ağla, can ağlağan yağış.
Torpaq altda yatan toxum cana gəlsin,
Canıma yağ, damarlarım qana gəlsin.
 
 
Arzularım tumurcuqdu incə-incə,
Hər arzuda ümidlərim qönçə-qönçə.
Sən bir zaman nəm gəzəndə ağlamışdım,
Torpaq sudan doysun deyə çağlamışdım.
 
 
Yaşımıydın, buxarlandın, bulud oldun,
Od içində yananlara ümid oldun.
Ümidimsən, dur atəşin qəsdinə yağ,
Ürəyimdə heykəl olan məhəbbətin büstünə yağ.
 
 
Oyat mənim ötüb keçən xatirəmi,
Xəyalıma işıq saçan xatirəmi.
– Bax, gətirdin bircə anlıq olsa belə,
Mənə sarı gəlir gənclik gülə-gülə.
 
 
Sevgilim də gəncliyimin yanındadı,
Məndə qışdı, onlar bahar donundadı.
Salam mənim şux gəncliyim, şux sevgilim,
Necə keçib sizsiz mənim ayım, ilim?!
 
 
Gəlibsiniz bircə gecə mehman olun,
– Ürəyimin sarayında sultan olun.
Qəh-qəh çəkib gülürsünüz, mən nə dedim,
Kim eşitdi, duman-bulud, çən nə dedim?
 
 
Bulud güldü, duman güldü, çən ağladı,
Saçlarıma bir-bir düşən dən ağladı.
– Söylədilər: – bahar qışda məskən salmaz,
Gənclik gəlib belə yaşda məskən salmaz.
 
 
Ağladılar, mən islandım suya döndüm,
Elə coşdum, bir kükrəyən çaya döndüm,
Axacaqdım, yağıb məni oyatmısan.
Şair qəlblim, sən şairi islatmısam.
 

SÖZƏ BƏLƏNDİM

 
Atamın sevgisi, anamın eşqi,
Mən ana bətnində naza bələndim.
Doğuldum, dedilər canı bərk olsun,
Bilənlər əlində duza bələndim.
 
 
Anam layla çaldı, dilim açıldı
Yeridim ayağım, əlim açıldı,
Yaşıl köynək geydim, gülüm açıldı,
Gənclyim xoş oldu, yaza bələndim.
 
 
Məhəbbət sınağı, yar imtahanı,
Ürəkdə, könüldə «var» imtahanı,
Uca dağ, sərt qaya qar imtahanı,
Sınaq qışa düşdü, buza bələndim.
 
 
Bulud göyə çəkdi bəyaz tüstümü,
Varaqda yoğurdu tarix büstümü,
Say-saya qoşuldu, kəsdi üstümü,
Əlliyə sığmadım, yüzə bələndim.
 
 
Çağladım, çağladım, daşan sel oldum,
Ağladım, ağladım, susan göl oldum,
Çıxdım əndazədən Cığatel oldum.
Libam tapılmadı sözə bələndim,
Söz də yetməyəndə, saza bələndim.
 

SÖZÜN SÖZ OLSA

 
Haqqı sevsən, haqq nurundan nur çilər,
Ürəyin «düz», əgər üzün üz olsa.
Paxıl qonşu elçilərə neyləyər.
Ana ana olsa, qızı qız olsa.
 
 
Dağ buluddan örpəklənər, şallanar,
Düzəngahda lalələrin xallanar,
Çiçək üstə arıların ballanar,
Açar novruz gülün yazın yaz olsa.
 
 
Haqqını tanısan, Haqq danan deyil,
Hər sorğu-sual da Haqq-Divan deyil.
Çıxsan dağa sarı tapdanan deyil,
Pozulmaz cığırın izin, iz olsa.
 
 
Bürünsən palaza oba-el kimi,
Qaynasan bulaqtək, daşsan sel kimi,
Şeirini oxusan Cığatel kimi,
Axar ürəklərə sözün söz olsa.
 

OLSUN

 
Günah edib günahın yuyanın,
Dərdi saflığıma bərabər olsun.
Başı öz canına elə qarışsın,
Gecəsi, gündüzü sərasər olsun.
 
 
Daraşsın canına bit, birə, zəli,
Kor olsun gözləri, tutulsun dili.
Puç olsun ömrünün sonu, əzəli,
Özü öz halından bixəbər olsun.
 
 
Dolansın növrağı, dönsün tərsinə,
Əli yetişməsin bir kimsəsinə,
Yaradan səs versin haqqın səsinə,
Halı dediyimdən beş-betər olsun.
 
 
Ha bələ almazı bələnməz hisə,
Görən kim inanar olmayan sözə.
Hər kim Cığatelə böhtan söyləsə,
Dağılsın yuvası dərbədər olsun.
Dərdi saflığıma bərabər olsun.
 

SON OLMADI Kİ

 
Hər kəsə can dedim, canımı yaxdı,
Canından canıma can olmadı ki…
Atılan oxlara nişangah oldum.
Dəydi ürəyimdən, yan olmadı ki!
 
 
Bu elə oxuydu “ox” deyəmmədim,
Dişimə “dilimi sıx” deyəmmədim,
Yaram dərin oldu, çox deyəmmədim,
Dedilər: görünmür, qan olmadı ki.
 
 
Bu ömür bir əsr sürəcək hələ,
Bu əsr qəsrlər hörəcək hələ,
Eh… nələr görməyib, görəcək hələ,
Cığatel gördüyü son olmadı ki.
 

ÖLÇÜLÜR

 
Bu dövran ayrıdı, bu zəmanədə,
Gözəllik əbaynan, çulnan ölçülür.
Qızlar altun gəzir, oğlanlar cehiz,
Sevginin dəyəri pulnan ölçülür.
 
 
Kim deyir oxumaq indi səslədi,
Varsa “sponsor”un, bir həvəslədi,
Haqq verən istedad “sms”lədi,
Dəmir hesablayır, xalnan ölçülür.
 
 
Arxacsız, əyricsiz toxunur xana,
Vuran vuranadır, yıxan yıxana,
Arı qaçaq düşüb, dəyişib şana,
Qalan hər nə varsa, «bal»nan ölçülür.
 
 
Yollar qarışıqdır, azma, Cığatel,
Andını, əhdini pozma, Cığatel.
Ağlın, huşun olsun yazma, Cığatel,
Şeir də qələmnən, əlnən ölçülür.